Mateo Ocenia Filmy i Seriale

To w 2012 robili jeszcze filmy jak w 2002? W sumie w kategorii rozrywkowej – spoko. Ciekawe jak wymyślili scenę

To, że będzie banalnie mogłem wkalkulować w ryzyko, ale nie spodziewałem się, że będzie aż tak sztampowo i śmiertelnie nudno.

Parę ładnych scen, na pograniczu teledysku, spiętych szczątkową surrealistyczną fabułą. Chyba jakaś pokręcona publicystyka o branży modowej? Dobra muzyka. Warto

Beznadziejność współczesnej Rosji, zgniłe społeczeństwo i jeden człowiek, który się na to nie godzi. Brzmi banalnie, a jednak dotyka. Mocne.

Z całkiem zmyślnego bulionu zrobiono już wiele zup, ale akurat przy tej przesadzili z wodą. Cienkie, a w konsekwencji nie

Opowiedziana z dużą wrażliwością, niezbyt optymistyczna historia o starości i mierzeniu się z fizycznością na jesieni życia. Bardzo estetycznie narysowane.

Spory jak na lokalne warunki budżet utopiony w dodatek dvd do Claudii w kolekcji „Straszny piątek”. A co najgorsze po

Jak ja lubie gdy Hollywood pokazuje, że mit Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej – który samo pieczołowicie budowało – jako najlepszego

Rutynowy Pixar, być może oryginalny dubbing mógłby wykrzesać z tego ciut więcej. Dla najmłodszego widza.

Gdyby nie te zbiegi okoliczności – jakże wygodne dla scenariusza – było by całkiem fajnie. Ale niestety wszystko się tak

Zgrabnie opowiadane studium schizofrenii bez satysfakcjonującego finału. Dobrze zagrane i ma swój urok, ale nic widzowi nie pozostawia.

Świetna synergia zdjęć i montażu, dobra muzyka i… wielokrotnie opowiadana już historia, która w tym wydaniu co rusz łapie zadyszkę

Cóż za do przesady urocza opowieść. Ciepłe kino z perfekcyjną rolą Toma Hanksa (gra tu – zdaje się – wyobrażenie

Licealna drama w japońskich realiach. Musi robić wrażenie na nastolatkach. Ja odhaczam ze względu na Ghibli, na plus, że ogląda

Nostalgiczna podróż w przeszłość, fajnie się to ogląda po latach, klasyk, blablabla. Dziwne, że buduje napięcie by się tak łatwo

Wszyscy różni, a jednak tacy sami. Zadzwoń czasem do babci. Doceniam, że twórcy mimo pokusy nie opowiedzieli się po jednej

Opowiadanie historii level Guy Ritchie. Trochę na początku nie mogłem wyczuć rytmu, ale jak przywykłem, było już pięknie. Czerpie garściami

Przy całej sympati do dziecitwa studio Ghibli… Meh… nuda.

Bolesna wiwisekcja rozwodu w pierwszym świecie. Wiarygodnie zagrane, dobre dialogi, ładne zdjęcia jakby w allenowskim stylu. Można obejrzeć.

Clint Eastwood nie dba o to jak i co należy mówić. Bohatera też sobie wziął niestandardowego. Bezkompromisowy jak zawsze. To

Odwrócona, bardziej beznadziejna Nienawiść w czasach snapchata i dronów. Duszne kino. Naiwny finał. Viva la revolution! Zabrakło finezji Nienawiści.

Gregory Peck i Sophia Loren w wariacji wokół Bonda. Udanej. Wybaczam kilka absurdów, doceniam kilka wizualnych rozwiązań.

Odważny pomysł, w formie komedii romantycznej w istocie, przemyca się bardzo udany traktat o religijności, społeczeństwie i generalnie poważnych filozoficznych

Film z czasów gdy uciekający przed policją zabójca był absolutnie pozbawiony wyobraźni, a policjant go goniący jakichkolwiek zahamowań. Ma to

Podobnie jak przy innych dziełach autora robi na mnie wrażenie wizualne i jak autor wyprzedzał trendy, ale fabularnie mi nie

Generyczny Pixar od piątej wody po Pixarze (Blue Sky Studios). Niestety wtórny i bezpłciowy. Tylko dla najmłodszych, bo wartości moralizatorskie

Niby czerpie garściami z klasyki gatunku, a jednak jakoś nie robi wrażenia. Wlecze się ta opowieść i zapomina zostawić coś

Panowie kopią tunel, żeby inwestorzy na milisekundzie kosili miliardy na Wallstreat Thriller ze światłowodem w tle, a może dramat ze