Tu\u017c po obejrzeniu tego filmu czu\u0142em si\u0119 w pe\u0142ni zadowolony, odnosi\u0142em wra\u017cenie \u017ce w\u0142a\u015bnie obejrza\u0142em poprawne sci-fi (to komplement), o uroczej parze szcz\u0119\u015bliwc\u00f3w, pechowc\u00f3w i w zasadzie jest super. Zwyczajnie, poprawny film z tego gatunku, wart polecenia fanom sci-fi. Z czasem jednak euforia opad\u0142a i zacz\u0105\u0142em dostrzega\u0107 pewne niedoci\u0105gni\u0119cia, a w zasadzie niewykorzystane pola. Nie wp\u0142yn\u0119\u0142y one znacz\u0105co na ocen\u0119, a jednak da\u0142y do my\u015blenia czym m\u00f3g\u0142by by\u0107, i do czego predyspozycje ten film mia\u0142..<\/p>\n
Pierwsza po\u0142owa filmu – bez zarzutu, dobre granie emocjami, napi\u0119ciem, ciekawie pokazane jak b\u0119dziemy podr\u00f3\u017cowa\u0107 mi\u0119dzy planetami. W prosty spos\u00f3b podj\u0119to kilka powa\u017cnych problem\u00f3w filozoficznych i cywilizacyjnych, w tym tych z kt\u00f3rymi cz\u0142owiek wkr\u00f3tce na pewno b\u0119dzie musia\u0142 si\u0119 zmierzy\u0107. Tu wszystko si\u0119 zgadza, zar\u00f3wno scenariusz, jak i aktorzy. Mo\u017ce troch\u0119 zbyt d\u0142ugo to trwa, jednak nudy nie odczu\u0142em.<\/p>\n
Druga cz\u0119\u015b\u0107 cho\u0107 r\u00f3wnie dobrze radzi sobie z napi\u0119ciem i dawkowaniem emocji, to jednak nie wykorzystuje potencja\u0142u wypracowanego w pierwszej po\u0142owie. Film jest sp\u00f3jny i zrealizowany wzgl\u0119dnie realistycznie jednak tajemniczo\u015b\u0107 awarii, kt\u00f3ra jak pierwszy klocek domina powoduje wszystkie zdarzenia, a\u017c prosi si\u0119 o wykorzystanie i wyja\u015bnienie. Ju\u017c od pierwszych sekund, buduje si\u0119 wok\u00f3\u0142 tego tajemnice i atmosfer\u0119 godn\u0105 ciekawej puenty, kt\u00f3r\u0105 to jednak w drugiej cz\u0119\u015bci wyja\u015bnia si\u0119 jako slot przypadkowych zdarze\u0144. Pomijaj\u0105c budowanie napi\u0119cia i atmosfery tych nast\u0119puj\u0105cych po sobie awarii wszystko zwyczajnie nie trzyma si\u0119 kupy zar\u00f3wno fabularnie jak i technicznie. [Spojlery] Ot nagle systemy padaj\u0105 jeden za drugim z powodu – jak okazuje si\u0119 pod koniec – powa\u017cnej awarii reaktora. Gdzie\u015b na pocz\u0105tku obok uszkodzenia reaktora, wy\u0142\u0105cza si\u0119 te\u017c jedna z kabin kriogenicznych – nasz g\u0142\u00f3wny bohater. Ale nie, \u017ce nagle si\u0119 psuje, tylko systemowo od-hibernowuje pasa\u017cera i uruchamia nast\u0119pne systemy jak gdyby planowo zbli\u017cali si\u0119 do celu. R\u00f3wnie wygodnie dla scenarzyst\u00f3w psuje si\u0119 te\u017c system diagnostyki statku. Ca\u0142o\u015bciowy, bo przecie\u017c potem gdy nagle odmra\u017ca si\u0119 jeszcze jeden cz\u0142onek za\u0142ogi (zn\u00f3w wygodnie dla scenarzyst\u00f3w) to okazuje si\u0119 \u017ce zdiagnozowa\u0107 mo\u017cna wszystko, z tym \u017ce r\u0119cznie i ka\u017cdy modu\u0142 z osobna. Jako \u017ce po za t\u0105 wiedz\u0105 nasz dodatkowy bohater nie jest potrzebny fabule, autorzy scenariusza wykombinowali \u017ce jego kapsu\u0142a by\u0142a bardziej uszkodzona i nasz nowy kolega – dawno nie widziany Laurence Fishburne – umiera z powodu rozlicznych uraz\u00f3w cia\u0142a kt\u00f3re to wyrz\u0105dzi\u0142a mu kapsu\u0142a. Oczywi\u015bcie kolejne systemy psuj\u0105 si\u0119 tak, \u017ce pocz\u0105tkowo nasi g\u0142\u00f3wni bohaterowie na to nie zwracaj\u0105 uwagi – jakie\u015b mniejsze glich w interfejsie statku, nag\u0142e zatrzymania wind (\u0142adnie buduj\u0105ce atmosfer\u0119 tajemniczo\u015bci). Dopiero gdy budzi si\u0119 wspomniany nieszcz\u0119\u015bnik kt\u00f3ry chwile p\u00f3\u017aniej ginie, wszystko zaczyna si\u0119 psu\u0107 ju\u017c spektakularnie. Oczywi\u015bcie uszkodzony reaktor powoduje, \u017ce maszyna do p\u0142atk\u00f3w pluje p\u0142atkami, a mechaniczny barman widowiskowo wali g\u0142ow\u0105 w bar. W Czarnobylu na pewno trolejbusy w wynik awarii reaktora je\u017adzi\u0142y bokiem. I cho\u0107 jest to wszystko nierealne, liczy\u0142em \u017ce prawdziw\u0105 przyczyn\u0119 – kt\u00f3ra uwiarygodni te niezwyk\u0142e zachowania statku – poznamy za chwil\u0119. Liczy\u0142em \u017ce wyt\u0142umacz\u0105 si\u0119 sztuczn\u0105, mo\u017ce obc\u0105 inteligencj\u0105 kt\u00f3ra z\u0142o\u015bliwie przejmuje stopniowo statek, a mo\u017ce spiskiem (wirus w systemie?) jeszcze na ziemi przeciwko kt\u00f3remu\u015b z pasa\u017cer\u00f3w, czy ca\u0142ej misji… [\/Spojlery] W ka\u017cdym razie mo\u017cna by\u0142o to widowiskowo spuentowa\u0107, poprowadzi\u0107, wyja\u015bni\u0107. Tymczasem wyszed\u0142 wygodny, techniczny be\u0142kot. Cho\u0107 akceptowalny dla przeci\u0119tnego widza… <\/p>\n <\/span><\/span>Dobrze poci\u0105gni\u0119ty w\u0105tek tajemnicy m\u00f3g\u0142 podnie\u015b\u0107 ocen\u0119, ale jego brak nie skre\u015bla go jako poprawnego sci-fi. Re\u017cyser Morten Tyldum (Gra tajemnic, \u0141owcy g\u0142\u00f3w) wykona\u0142 dobr\u0105 robot\u0119, wykorzystuj\u0105c na maksa scenariusz Jon Spaihts (Doktor Strange, Prometeusz) kt\u00f3ry jest poprawny, a m\u00f3g\u0142 by\u0107 bardzo dobry. Dobre role Jennifer Lawrence i Chrisa Pratta, a mo\u017ce najbardziej drugoplanowa posta\u0107 Michaela Sheena, niez\u0142a muzyka, \u015bwietna warstwa wizualna. W „Pasa\u017cerach” czu\u0107 du\u017cy i dobrze wykorzystany bud\u017cet. <\/p>\n Dwie godziny dobrej rozrywki, z niewykorzystanym potencja\u0142em. Raczej dla fan\u00f3w sci-fi, cho\u0107 w\u0105tki thrillera psychologicznego i romantyczny mog\u0105 zach\u0119ca\u0107 szersz\u0105 widowni\u0119.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Tu\u017c po obejrzeniu tego filmu czu\u0142em si\u0119 w pe\u0142ni zadowolony, odnosi\u0142em wra\u017cenie \u017ce w\u0142a\u015bnie obejrza\u0142em poprawne sci-fi (to komplement), o<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":891,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_publicize_message":"","jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":true,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","default_image_id":0,"font":"","enabled":false},"version":2}},"categories":[22,15],"tags":[200,508,534,659,774,798,1019],"class_list":["post-890","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-mateooceniafilmy","category-recenzje","tag-chris-pratt","tag-jennifer-lawrence","tag-jon-spaihts","tag-laurence-fishburne","tag-michael-sheen","tag-morten-tyldum","tag-sci-fi","comments-off"],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_likes_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/mateopoznan.pl\/mof\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/890","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/mateopoznan.pl\/mof\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/mateopoznan.pl\/mof\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mateopoznan.pl\/mof\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mateopoznan.pl\/mof\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=890"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/mateopoznan.pl\/mof\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/890\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mateopoznan.pl\/mof\/wp-json\/"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/mateopoznan.pl\/mof\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=890"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/mateopoznan.pl\/mof\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=890"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/mateopoznan.pl\/mof\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=890"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}