Du\u017ce zaskoczenie. Cho\u0107 w pierwszych sekundach na md\u0142o\u015bci zbiera si\u0119 od legendarnej TVN-owskiej warszawy w kt\u00f3rej nigdy nie pada deszcz, a problemy mieszka\u0144c\u00f3w s\u0105 \u017cadne, szybko okazuje si\u0119 \u017ce ta estetyka to raczej wytrych.<\/p>\n
Ten problem z estetyk\u0105 filmu jest odczuwalny zw\u0142aszcza na pocz\u0105tku filmu. Animowane wstawki cho\u0107 estetyczne, to jednak do\u015b\u0107 infantylne. Natalia Grosiak (o kt\u00f3rej w warstwie muzycznej za chwile) \u015bpiewaj\u0105ca w tax\u00f3wce mi\u0119dzy bohaterami, albo w poczekalni szpitalnej podobnie\u017c. Ca\u0142a scena wesela przypomina co\u015b na granicy instalacji artystycznej i teledysku, ale tyle\u017c efektownej co banalnej. No i jeszcze kpina z lekarzy. Do tego momentu mo\u017cna mie\u0107 poczucie \u017ce to kolejna nie\u015bmieszna i niewzruszaj\u0105ca komedia romantyczna. Jednak wraz z zaostrzeniem choroby g\u0142\u00f3wnej bohaterki nad t\u0105 nieskaziteln\u0105, plastikow\u0105 stolice nadchodz\u0105 czarne chmury. I tu w warstwie scenariusza robi si\u0119 naprawd\u0119 dobrze. Kicz znika, prawdziwe problemy i dramaty wylewaj\u0105 si\u0119 na bohater\u00f3w, a widz obserwuj\u0105cy ich walk\u0119 kibicuje im i wsp\u00f3\u0142odczuwa problem. <\/p>\n
Nie b\u0119d\u0119 rozpisywa\u0142 si\u0119 dalej bo nie chcemy robi\u0107 spoiler\u00f3w, ale o ile pierwsze minuty filmy to teledysk z romansem w tle, tak w\u0142a\u015bciwa cz\u0119\u015b\u0107 zaskakuje dojrza\u0142o\u015bci\u0105. To dobry wytrych, by na film nam\u00f3wi\u0107 mi\u0142o\u015bniczki wspomnianych TVN’owskich film\u00f3w. I \u017ceby\u015bmy mieli jasno\u015b\u0107, w tym ca\u0142y geniusz, \u017ce fanki, dajmy na to „Magdy M.” nie wy\u0142\u0105cz\u0105 „Chemii” w trakcie projekcji, bo cho\u0107 pewnie dysonans poznawczy zaistnieje, to jednak nie b\u0119dzie zbyt ci\u0119\u017cki. Z drugiej strony pierwsza cz\u0119\u015b\u0107 mimo wszystkich przywar jest na tyle estetyczna i poprawna technicznie \u017ce i widz z bardziej wysublimowany gustem przebrnie t\u0105 cz\u0119\u015b\u0107. Brawa dla debiutuj\u0105cej scenarzystki Katarzyny Sarnowskiej i re\u017cysera Bartosza Prokopowicza. Nadmieni\u0107 nale\u017cy i\u017c historia ukazana w filmie jest inspirowana prawdziwymi losami re\u017cysera i jego \u017cony, za\u0142o\u017cycielki fundacji „Rak’n’roll”.<\/p>\n
Aktorzy. Agnieszka \u017bulewska (Defto, Demon) to osoba przed kt\u00f3r\u0105 kariera stoi otworem, tylko ju\u017c w „Demonie” mia\u0142em problem z jej g\u0142osem. Chyba logopeda m\u00f3g\u0142by co\u015b zaradzi\u0107. Tak\u017ce z drugim g\u0142\u00f3wnym bohaterem mam problem. Tomasz Schuchardt (Bodo, Karbala, Demon) to obiektywnie dobry aktor, nie potrafi\u0119 tego racjonalnie wyt\u0142umaczy\u0107 ale zwyczajnie irytuje mnie na ekranie. Sorry czasem tak bywa. Na pewno mi\u0142ym akcentem jest natomiast Eryk Lubos w drugoplanowej roli ksi\u0119dza, przyjaciela g\u0142\u00f3wnego bohatera.<\/p>\n
Z zalet trzeba wymieni\u0107 dobry soundtrack, w tym cz\u0119sto pojawiaj\u0105cy si\u0119 i wspomniany przez epizody wokalist\u00f3w w filmie, zesp\u00f3\u0142 „Mikromusic”. Zdj\u0119cia, monta\u017c i reszta kuchni filmowej zadowalaj\u0105ca.<\/p>\n
Podsumowuj\u0105c. „Chemia” cho\u0107 pocz\u0105tkowo s\u0142odka niczym lukier, szybko pokazuje drugie, znacznie bardziej mi\u0119siste dno. Jak na to co oferuje widzowi polskie kino „mainstreamowe”, ze szczeg\u00f3lnym akcentem na te wszystkie komedie romantyczne, to to jest rewelacyjne. Cho\u0107 pewnie wola\u0142bym bardziej g\u0142\u0119bok\u0105 rzecz, to jednak bior\u0105c pod uwag\u0119 intencje przy\u015bwiecaj\u0105ce tw\u00f3rcom, oraz historie re\u017cysera nale\u017cy to przyj\u0105\u0107 ze zrozumieniem. Sprawa warta nag\u0142o\u015bnienia, a film warty obejrzenia.<\/p>\n